خيلي ها را مي‌شناسم كه رفته اند از بلاگفا. همان‌هايي كه جزو اولين كساني بودند كه به بلاگفا آمده بودند. دوستان زيادي كه انگار بايد لينك خيلي ها را در وبلاگم اصلاح كنم. آنها رفته‌اند. خيلي آرام و خيلي غريب. به جاهاي ديگري كوچ كرده‌اند. اين كوچ به هر دليلي كه باشد نشان از بي قراري مي‌دهد. اينكه اگر روزهايي احساس مي‌كرديم مي‌توانيم در اين دنياي مجازي گاهي اوقات در گوش هم و به دور از هر نگاه نامحرمي سخني از ته دل بگوييم ديگر مجالي براي گفتن نيست. سخنان ما هم كه چيزي نيست. همين گلايه‌هايي كه شايد از روي خستگي روزانه باشد و شايد هم از روي نگراني‌هاي هميشگي نسل‌مان.